Sunday, December 18, 2016

TRAVEL ║ Xi'an.

PBFT_China_Xi'an_2 PBFT_China_Xi'an_1 PBFT_China_Xi'an_8 PBFT_China_Xi'an_6 PBFT_China_Xi'an_7 PBFT_China_Xi'an_4 PBFT_China_Xi'an_5 PBFT_China_Xi'an_3

Daar gingen we dan, we verlieten de hoofdstad van China en gingen zo'n 1000 kilometer landinwaarts. Een redelijk snelle - en ijskoude - trein bracht ons in ongeveer vijf uur naar wat ooit ook de hoofdstad van China was: Xi'an.

Deze stad staat tegenwoordig vooral bekend om het Terracotta leger; een archeologische vondst van ongeveer 8000 terracotta-figuren die als grafgiften zijn meegegeven aan de eerste keizer van China. Aldus Wikipedia. Daar aangekomen besloten wijzelf vást wel slim genoeg te zijn om alles zelf te begrijpen, zonder gids. Je begrijpt dat dit niet lang duurde, want na een tijdje wandelen zagen wij alleen nog maar bergen zand waar iedereen de paparazzi aan het uithangen was, zoals van een échte Aziatische toerist verwacht wordt. Aangezien wij geen flauw idee hadden wat er zo belangrijk was aan een hoop zand, besloten wij één van de 'vrijwilligers' te vragen wat er nou zo belangrijk was aan de hopen zand. Tot onze grote verbazing kregen wij in vloeiend Engels (een zeldzaam talent in China) niet alleen antwoord op onze vraag, maar ook een hele rondleiding met álle details over het Terracotta leger. Het kleinigheidje dat wij achteraf wilden geven als bedankje werd absoluut niet aangenomen, wat ons nóg verbaasder achterliet.

Natuurlijk werkten wij in Xi'an ook alle toeristische trekpleisters, zoals de stadsmuur (waarop vriendlief op een tandem fietste, met mij vol sterallures achterop) en de Islamitische wijk af. Toen we vlakbij de Islamitische op een gegeven moment waren afgedwaald, en ons op wat afgelegenere paden bevonden, zag ik plots iemand naar ons vol enthousiasme zwaaien. Na een paar keer om ons heen gekeken te hebben begon ik aarzelend ook mijn hand maar op te steken en terug te zwaaien. Al gauw zwaaide een heel stel naar ons, terwijl wij een beetje ongemakkelijk terug zwaaiden. Ik had het gevoel deze jongeren te kennen, maar aangezien we destijds pas een dag (of twee?) in Xi'an waren was dit praktisch onmogelijk. Toen de groep op ons afkwam echter sloeg onze verbazing toe. Een deel van deze groep kenden we inderdaad! Een aantal dagen ervoor en 1000 kilometer de andere kant op, had een aantal van hen ons namelijk - ook op een afgelegen stuk - in Beijing geholpen bij het bestellen van saté! Hoe toevallig! Helaas waren we door ons enthousiasme helemaal vergeten om gegevens uit te wisselen, maar gelukkig hebben we deze súperAsian (bewogen) foto nog als aandenken.

Oh en ik was op slag verliefd op dit hondje. Hij sliep, maar toen ik een foto wilde maken werd ie nét een soort van wakker, dit is toch té lief!


Follow me on:

Sunday, December 11, 2016

TRAVEL ║ Beijing.

PBFT_China_6 PBFT_China_2 PBFT_China_1 PBFT_China_5 PBFT_China_7 PBFT_China_3

Wat is er nou leuker om te doen, dan terugkijken naar zomervakantie-foto's op je niet zo zonnige zondag? Dat is precies wat ik dacht. Naja, dat én dat ik jullie eigenlijk nooit over mijn vakantie afgelopen zomer heb verteld. Want afgelopen zomer zijn vriendlief en ik voor een maand (!) naar China geweest! China ja.

Voor zij dit het zich afvragen: já, ik ben volbloed Chinees. En néé, ik spreek geen woord Chinees. Gênant? Pretty much. Geaccepteerd? Gelukkig wel. Tot afgelopen zomer was het namelijk geen enkel probleem dat ik maar vier woorden Chinees sprak, waarvan twee mijn voor- en achternaam waren.

Van verhalen wisten we dat China niet het makkelijkste backpack-land was, maar wij waren toe aan wat anders, dus daar gingen we dan, onze eerste stop: Beijing. Vriendlief wilde uiteraard vanaf het vliegveld weer backpack-style gaan, oftewel: geen taxi's, maar gewoon direct met het openbaar vervoer. Terwijl vriendlief al de verkeerde kant op liep, trok ik hem mee naar de goede richting (dit had overigens dus niets te maken met dat ik wél Chinees kan lezen; de internationale symbolen wezen de weg) waar we tegen het grootste probleem van de zomer aanliepen: Chinezen kunnen géén Engels. Van tevoren hadden we wel gehoord dat ze niet zo goed Engels spraken, maar dat ze op het vliegveld zelf al geen enkel woord verstonden, dát hadden we niet verwacht. Met behulp van handen en voeten hadden we dan eindelijk ons kaartje richting het centrum en konden we op avontuur naar het hostel.

Een ruime drie uur later (voor een rit die in theorie binnen drie kwartier had moeten lukken) waren we dan eindelijk bij het hostel. Het gehele avontuur bevatte een ruim aantal kilometers dat te voet was afgelegd, zonder eten of drinken, mét volle zon, zonder briesje, én met een pittige 40+ temperatuur. Aangekomen bij het hostel waren we dus nogal kapot, maar om een jet lag te voorkomen, besloten we direct wat te gaan eten en de Verboden Stad te bezoeken! De eerste dag was dus erg wennen, maar eenmaal gewend aan de hitte, het gebrek (beter gezegd: de afwezigheid) aan de Engelse taal, de ietwat opmerkelijke gewoonten van de Chinezen en de hordes toeristen, was Beijing best te doen. Beijing is verre van een leuke stad in onze ogen, maar zeker wel een plek om geweest te zijn, al helemaal als je toch besluit richting China te gaan. Al is het maar alleen om de toeristische trekpleisters af te kunnen vinken van je bucketlist. Want dat is natuurlijk ook wat wij hebben gedaan, zie hierboven: Het Zomerpaleis, de Chinese muur, de Verboden Stad et moi, waarbij ik doe alsof ik een liter bier wegwerk. Terwijl ik in werkelijkheid natuurlijk geen druppel lustte (:

Follow me on:

Tuesday, December 6, 2016

NEW IN ║ Nike Air Max 95 Pony Hair Pack.

PBFT_Nike AM95 Ponyhair pack colour_3 PBFT_Nike AM95 Ponyhair pack colour_2 PBFT_Nike AM95 Ponyhair pack colour_1

Ik hoor je denken: "Heeft ze nou alwéér nieuwe schoenen gehaald?"
Laten we het er maar op houden dat ik een goede deal had en ik héél veel voor deze schoenen over heb gehad ;)

Let me tell you 'bout it... Ik had natuurlijk van te voren al gezien dat ze uitkwamen, en het was liefde op het eerste gezicht. Dus om 09.00 uur stipt was ik de Nike site eindeloos aan het refreshen, tot ik na zo'n 5 minuten (op het moment zelf leek dit ruim anderhalf uur) besloot dat dit geen zin meer had; de schoenen zouden niet op de site komen. Ik had de verkeerde informatie gekregen en vol stress begon ik dan ook alle andere sites waar ze te koop waren te openen. Uiteindelijk bestelde ik ze via winkel nummer 1: Sneakerbaas.

De schoenen kwamen binnen, en wat bleek? Ze waren te klein! Ongelofelijk, aangezien ik dit paartje AM95's ook in 36,5 heb. Het geluk stond dus niet aan mijn zijde. Ik bracht de schoenen terug en besloot de schoenen in zowel 36,5 en 37,5 bij Sneakerdistrict te halen, waar een restock had plaatsgevonden. Hier paste 36,5 gelukkig wel, dus dacht ik mijn perfecte paartje eindelijk te hebben (hoewel ik véél commentaar had/heb op Nike's afwerkingen bij dit model, maar dat ter zijde). Ik had ondertussen dus al 3 paar van dit model in mijn handen gehad, toen ze ineens tóch bij Nike.com werden verkocht. Ik had hier nog een pulse code van 20% korting, dus de keuze was snel gemaakt. Ik had de bestelling nog geen dag geplaatst, of ze kwamen met 25% korting bij Bruut! Aangezien vriendlief wist van al mijn drama, had hij ze hier voor mij besteld, waardoor ik dus twee paar had. 25% korting scheelt natuurlijk een hoop, dus hup, beide paartjes gingen weer terug naar Sneakerdistrict en Nike. Nu 100.000 jaar en 5 paartjes later kan ik ze dus eindelijk aan; hopelijk wordt al het lange wachten beloond. Geen idee op welke manier, maar het klonk toch leuk om het te zeggen.

Wat vinden jullie? Was dit al het wachten waard?

Follow me on:

Monday, November 14, 2016

EVENT ║ OONA SS17.

PBFT_OONA PBFT_OONA_5 PBFT_OONA_6

Wanneer ik thuis, vanuit mijn kamertje naar buiten kijk, is het midden op de dag al grauw en grijs, en in het ergste geval ook nog eens nat. Op wonderbaarlijke wijze lijkt het bij OONA áltijd goed weer te zijn.

Door het vele licht en de fleurige aankleding waanden wij ons, op een grauwe novemberdag, plots midden in de lente- en zomercollectie van 2017. En geloof mij, dáár wordt je humeur een stukje beter van. Want behalve de mooie collecties van onder andere Primark (die me steeds weer blijft verbazen), Essentiel, Wolford en Scapa, dragen de heerlijke hapjes en drankjes ook zeker hun steentje bij aan het bezoekje.

Al met al was het bezoekje aan OONA wederom een succes. En mijn verlangen naar het voorjaar van 2017 is nog groter dan het al was!

Follow me on: